رفتن به محتوا

راهنمای جامع

شش شیوهٔ عشق ورزیدن: راهنمای مدل سبک‌های عشق

شور، بازی، دوستی، سنجیدگی، بی‌قراری و بخشندگی: شش سبک عشق یعنی چه، پژوهش‌ها دربارهٔ آن‌ها چه می‌گویند و چطور دربارهٔ سبک خودتان گفت‌وگو کنید.

نوشتهٔ TraitLume Editorial۹ دقیقه مطالعه

از ده نفر بپرسید عشق چه حسی دارد، ده جواب متفاوت می‌شنوید. یکی نگاه اولی را به یاد می‌آورد که همه‌چیز را عوض کرد. دیگری نمی‌تواند بگوید دوستی طولانی‌اش دقیقاً از کِی به چیزی بیشتر تبدیل شد. یکی سبک و رها عاشق می‌شود، یکی با دقت برنامه می‌ریزد، یکی از دلشوره بی‌تاب است و یکی بی‌حساب می‌بخشد.

هیچ‌کدام اشتباه نمی‌کنند. هر کدام از شیوه‌ای متفاوت از عشق ورزیدن حرف می‌زنند. این راهنما یکی از شناخته‌شده‌ترین مدل‌های این تفاوت‌ها، یعنی شش سبک عشق، را مرور می‌کند: از کجا آمده، هر سبک چه شکلی دارد، پژوهش‌ها چه می‌گویند و چطور می‌شود از نیم‌رخ خودتان برای شناخت بهتر خود و گفت‌وگو با عزیزانتان استفاده کرد. این نوشته نمی‌گوید عاشق چه کسی شوید یا رابطه‌تان دوام می‌آورد یا نه. هیچ پرسش‌نامه‌ای چنین توانی ندارد.

شش سبک از کجا آمدند

در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، جان آلن لی، جامعه‌شناس کانادایی، با آدم‌های بسیاری دربارهٔ تجربه‌شان از عشق گفت‌وگو کرد و توصیف عشق را در ادبیات چند قرن خواند. او به جای یک نردبان که از عشق «کمتر» به «بیشتر» می‌رسد، به سبک‌هایی متمایز رسید و برای توصیفشان از چرخ رنگ نقاشان کمک گرفت. سه سبک اصلی بودند، مثل سرخ و زرد و آبی، و سه سبک دیگر از آمیختن آن‌ها پدید می‌آمدند. او برایشان واژه‌هایی کهن از یونانی و لاتین برگزید: اروس، لودوس و استورگ به‌عنوان رنگ‌های اصلی، و مانیا، پراگما و آگاپه به‌عنوان آمیزه‌ها. لی این ایده را در سال ۱۹۷۳ در کتاب «رنگ‌های عشق» (Colours of Love) منتشر کرد.

در دههٔ ۱۹۸۰، کلاید و سوزان هندریک، دو روان‌شناس، ایده‌های لی را به پرسش‌نامه‌ای به نام «مقیاس نگرش‌های عشق» تبدیل کردند و شمار زیادی از مردم را با آن بررسی کردند. آن‌ها شش سبک را نگرش‌هایی دانستند که همه کم‌وبیش دارند، نه شش جعبه برای دسته‌بندی آدم‌ها، و داده‌هایشان هم این دیدگاه را تأیید کرد. بعدها نسخهٔ کوتاه‌تری از این مقیاس را هم منتشر کردند. از آن زمان، این مدل در کشورهای بسیاری، میان زوج‌ها و افراد مجرد، و در کنار دلبستگی، شخصیت و رضایت از رابطه بررسی شده است.

شش شیوه، یکی‌یکی

آزمون TraitLume برای هر سبک نامی آشنا و روزمره به کار می‌برد و واژهٔ اصلی لی را در پرانتز می‌آورد. هر سبک هم موهبتی دارد و هم روی دیگری.

عشق پرشور (اروس)

عشق یعنی شور. عاشقان پرشور اغلب زود جذب می‌شوند، برای نزدیکی جسمی و شدت عاطفی ارزش قائل‌اند و می‌خواهند حس کنند کسی خاص را یافته‌اند. موهبتش: زنده بودن و دل‌سپردگی کامل. روی دیگرش: شدت روزهای اول ممکن است نگذارد خود آن آدم را درست ببینید، و فصل‌های آرام‌تر یک رابطهٔ طولانی ممکن است شبیه از دست دادن به نظر برسند، در حالی که فقط گونهٔ دیگری از عشق‌اند.

عشق بازیگوش (لودوس)

عشق یعنی بازی. عاشقان بازیگوش از دلبری، از بازی کشش‌وگریز و از آزادیِ سبک نگه داشتن رابطه لذت می‌برند. ممکن است نشان ندهند چقدر اهمیت می‌دهند و پس از پایان یک رابطه نسبتاً زود سرپا شوند. موهبتش: شادی، سبکی و تاب‌آوری. روی دیگرش: طرف مقابل شاید هیچ‌وقت مطمئن نباشد کجای رابطه ایستاده است. در پژوهش‌های اولیه، لودوس داشتن هم‌زمان چند رابطه را هم دربرمی‌گرفت؛ آزمون TraitLume آگاهانه بر سبکی و آزادی تمرکز کرده است، نه بر پنهان‌کاری.

عشق دوستانه (استورگ)

عشق یعنی دوستی عمیق. این عاشقان به عشقی اعتماد دارند که آرام‌آرام از دل وقت گذراندن با هم، همراهی بی‌تکلف و اعتمادی که ماه‌ها یا سال‌ها ساخته شده، می‌روید. موهبتش: ثبات و گرمایی که زندگی روزمره با آن آسان است. روی دیگرش: حال‌وهوای عاشقانه ممکن است کم‌کم غیرضروری به نظر برسد، و همراهی که به شور و تازگی نیاز دارد، احساس کند نادیده گرفته شده است.

عشق سنجیده (پراگما)

عشق یعنی انتخابی خردمندانه. عاشقان سنجیده می‌پرسند آیا ارزش‌ها، برنامه‌ها، خانواده و زندگی عملی طرف مقابل با زندگی خودشان جور درمی‌آید یا نه، و هم با سر انتخاب می‌کنند و هم با دل. بسیاری از فرهنگ‌ها این رویکرد را ارج می‌نهند، به‌ویژه جایی که خانواده در انتخاب همسر سهم دارد. موهبتش: ثبات و جهت مشترک. روی دیگرش: سبک‌سنگین کردن ممکن است جای مهربانی را تنگ کند، و طرف مقابل احساس کند ارزیابی می‌شود، نه اینکه دوست داشته می‌شود.

عشق بی‌قرار (مانیا)

عشق یعنی اشتیاقی سوزان. وقتی کسی برایتان مهم می‌شود، فکرتان را پر می‌کند، حالتان با فرازوفرود رابطه بالا و پایین می‌رود و دلشورهٔ دوست داشته شدن، از جمله حسادت، ممکن است شدید باشد. ادبیات پر از این سبک است: مجنونی که در منظومهٔ نظامی سر به بیابان می‌گذارد و نام لیلی را زمزمه می‌کند، یا ورترِ گوته که بی شارلوت تاب زندگی ندارد. این داستان‌ها زیبایند و در عین حال هشدار. موهبتش: دل‌سپردگی و توجه عمیق. روی دیگرش: دلشوره هر دو نفر را فرسوده می‌کند و ممکن است همان کسی را که بیش از همه می‌خواهید نزدیک بماند، دور کند.

عشق بخشنده (آگاپه)

عشق یعنی از خودگذشتگی. عاشقان بخشنده خیر کسی را که دوستش دارند مقدم می‌دارند، بی‌حساب می‌بخشند، آسان از خطا می‌گذرند و حاضرند فداکاری واقعی کنند. موهبتش: گشاده‌دستی‌ای کمیاب. روی دیگرش: ممکن است آن‌قدر ببخشید که خالی شوید، یا کنار کسی بمانید که خیلی بیشتر از آنچه می‌دهد، می‌گیرد. مراقبت از خود همان چیزی است که این عشق را ماندگار می‌کند.

نیم‌رخ، نه برچسب

سه نکته از پژوهش‌ها هنگام خواندن هر نتیجه‌ای دربارهٔ سبک عشق به کار می‌آید.

بیشتر آدم‌ها ترکیبی از سبک‌ها هستند. خیلی رایج است که کسی هم پرشور باشد و هم دوستانه، یعنی در یک نفر هم شور بخواهد و هم بهترین دوست؛ یا هم سنجیده باشد و هم بخشنده. سبک پیشتاز شما پررنگ‌ترین رنگ جعبه‌رنگتان است، نه تنها رنگ آن.

سبک‌ها می‌توانند تغییر کنند. سبک‌های عشق ظاهراً در طول چند ماه نسبتاً پایدارند، اما به زندگی واکنش نشان می‌دهند. همراهی تازه، رابطه‌ای طولانی و شاد، جدایی‌ای دردناک یا مرحلهٔ تازه‌ای از زندگی همه می‌توانند ترکیب را جابه‌جا کنند. نتیجهٔ آزمون تصویری از شیوهٔ عشق ورزیدن شما در همین روزهاست.

برای داشتن نیم‌رخ، لازم نیست در رابطه باشید. افراد مجرد می‌توانند بر اساس حسی پاسخ دهند که معمولاً وقتی کسی برایشان مهم می‌شود دارند. کسی که عشق رمانتیک فعلاً در زندگی‌اش جای اصلی را ندارد، ممکن است هیچ سبک برجسته‌ای نشان ندهد؛ این نتیجه‌ای واقعی و معتبر است، نه ناتوانی در دوست داشتن.

پژوهش‌ها دربارهٔ سبک‌های عشق و رضایت از رابطه چه می‌گویند

شواهد این مدل را بهتر است متوسط بدانیم. ساختار شش‌سبکی در مطالعات بسیاری دوام آورده و برخی پیوندهایش با رضایت از رابطه نسبتاً ثابت‌اند.

  • شور معمولاً با رضایت همراه است. سوزان هندریک، کلاید هندریک و نانسی ادلر در پژوهشی روی زوج‌های در حال آشنایی دیدند که اروس با رضایت بیشتر و لودوس با رضایت کمتر همراه است، و زوج‌هایی که کنار هم ماندند، در آغاز اروس بالاتر و لودوس پایین‌تری داشتند. پژوهش‌های بعدی هم اغلب پیوندهای مشابهی، هرچند ضعیف‌تر و ناپایدارتر، برای آگاپه و استورگ یافته‌اند.
  • عشق بازیگوش و بی‌قرار، به‌طور میانگین، با رضایت کمتر همراه‌اند. در لودوس، بلاتکلیفی دلیل محتملی است؛ در مانیا، دلشوره و حسادت بر هر دو نفر سنگینی می‌کند.
  • زوج‌ها تا حدی شبیه هم‌اند، اما شباهت چیز زیادی را پیش‌بینی نمی‌کند. زوج‌ها اغلب در سبک‌های عشق کمی به هم شبیه‌اند، اما میزان شباهت دو نفر خیلی کمتر از رفتار هرروزه‌شان با یکدیگر دربارهٔ رابطه حرف دارد.
  • اندازه‌گیری همه‌جا به یک اندازه قوی نیست. برخی از این شش مقیاس در بعضی زبان‌ها و نمونه‌ها پایایی ضعیف‌تری نشان می‌دهند. نتیجه‌ها از گرایش‌ها می‌گویند، نه از سرنوشت.

این‌ها میانگین‌هایی از میان آدم‌های بسیارند و هیچ چیز قطعی‌ای دربارهٔ رابطهٔ شما نمی‌گویند. به همین دلیل هم TraitLume هرگز درصد سازگاری یا «امتیاز تطابق» نشان نمی‌دهد: علم پشتوانهٔ چنین عددی نیست، و یک عدد آدم‌ها را وسوسه می‌کند رابطه‌ای زنده را با یک آزمون قضاوت کنند.

بی‌قراری، دلشوره و زمان کمک گرفتن

اگر نیم‌رخ شما عشق بی‌قرار پررنگی نشان می‌دهد، نخستین چیزی که باید بدانید این است که این نه تشخیص بالینی است و نه نقصی در منش شما. اغلب نشان می‌دهد عشق چقدر برایتان مهم است.

این سبک با چیزی که روان‌شناسان اضطراب دلبستگی می‌نامند هم‌پوشانی دارد: زنگ هشداری درونی که هر وقت نزدیکی نامطمئن به نظر برسد، به صدا درمی‌آید. لِوی و دیویس، دو پژوهشگر، در سال ۱۹۸۸ این دو مدل را مستقیماً مقایسه کردند و دیدند مانیا با دلبستگی اضطرابی هم‌سوست، و اروس و آگاپه بیشتر با دلبستگی ایمن. اگر این بخش از نیم‌رخ برایتان آشناست، آزمون سبک دلبستگی و راهنمای سبک‌های دلبستگی می‌توانند تصویر را عمیق‌تر کنند.

چند کار که به آرام شدن این زنگ هشدار کمک می‌کند:

  • پیش از پیام دادن یا سراغ گرفتن، مکث کنید. وقتی دلشوره اوج می‌گیرد، نفسی بکشید و از خودتان بپرسید: «همین حالا واقعاً چه می‌دانم؟»
  • یک بار، روشن و گرم بخواهید. به جای اشاره و امتحان کردن، خواسته‌تان را مستقیم بگویید: «یک پیام کوتاه امشب کمک می‌کند آرام شوم.»
  • دایرهٔ امنیتتان را بزرگ‌تر کنید. دوستان، علاقه‌ها و روال‌های روزانه کمک می‌کنند همهٔ بار احساس امنیتتان روی دوش یک نفر نباشد.
  • بگذارید آرامش هم جذاب باشد. همراهی که در گذر زمان قابل اتکاست، چیزی ارزشمند پیشکش می‌کند، حتی اگر کمتر هیجان‌انگیز به نظر برسد.

اگر حسادت، ترس یا بی‌قراری سنگین شده، روی خواب یا کارتان اثر گذاشته یا مهارش سخت است، یک روان‌درمانگر یا مشاور واجد صلاحیت می‌تواند کمک کند، و صحبت با پزشکتان قدم اول خوبی است.

شدت یک احساس است؛ کنترل یک رفتار

مهم است احساس‌های شدید را از رفتارهای آسیب‌زا جدا کنیم. حسادت انسانی است. اما سرک کشیدن در گوشی همسر یا همراه، خواستن رمز عبور، ردیابی رفت‌وآمدها، بریدن او از دوستان و خانواده، یا تهدید و ارعاب، سبک عشق نیستند و نشانهٔ میزان علاقه هم نیستند.

اگر این رفتارها را در همسر یا همراهتان می‌بینید و احساس ترس، کنترل‌شدن یا ناامنی دارید، تقصیر شما نیست و سبک عشق بهتری هم آن را درست نمی‌کند. لطفاً با کسی که به او اعتماد دارید یا با خط کمک و مراکز حمایتی محلی ویژهٔ خشونت خانگی تماس بگیرید، و اگر در خطر فوری هستید، با شمارهٔ اورژانس محل زندگی‌تان تماس بگیرید. اگر هم می‌بینید خودتان به سمت رفتارهای کنترل‌گرانه می‌لغزید، این نشانه‌ای است برای کمک گرفتن از یک متخصص، نه چیزی که بشود تنهایی از پسش برآمد.

گفت‌وگو دربارهٔ نتیجه با کسی که دوستش دارید

زبانی مشترک برای سبک‌های عشق می‌تواند دعواهای کهنه را به کنجکاوی تبدیل کند. به جای «تو هیچ‌وقت تلاشی نمی‌کنی»، می‌شود گفت: «فکر می‌کنم من بیشتر پرشورم و تو بیشتر دوستانه؛ شاید فقط عشقمان را جور دیگری نشان می‌دهیم.»

چند جملهٔ آغازگر برای گفت‌وگو:

  • «اولین بار کِی حس کردی دوستم داری، و چه چیزی مطمئنت کرد؟»
  • «چه چیزی بیشتر از همه حس دوست داشته شدن به تو می‌دهد: یک غافلگیری، یک برنامه، وقت گذراندن با هم یا کمک در کاری سخت؟»
  • «کِی کنار من بیشترین امنیت را حس می‌کنی و کِی دلت قرص نیست؟»

برخی ترکیب‌ها معمولاً صبر بیشتری می‌خواهند. عشق بی‌قرار پررنگ در کنار عشق بازیگوش پررنگ ممکن است چرخه‌ای بسازد که یکی دنبال می‌کند و دیگری عقب می‌کشد. عشق پرشوری که دنبال جرقه است در کنار عشق دوستانه‌ای که آرام گرم می‌شود، ممکن است بیشتر ناهماهنگی در زمان‌بندی به نظر برسد تا در احساس. عشق سنجیده‌ای که اول با سر پیش می‌رود، در کنار عشقی که اول با دل پیش می‌رود، شاید بر سر زمان مناسب برای حرف زدن دربارهٔ پول یا فرزند اختلاف داشته باشد. هیچ‌کدام از این‌ها حکم نهایی نیست؛ هر کدام دعوتی است برای گفتن آنچه نیاز دارید.

دو قاعدهٔ پایه این گفت‌وگو را امن نگه می‌دارد. اول، فقط وقتی نتیجه‌ها را با هم در میان بگذارید که هر دو بخواهید. دوم، هرگز از نتیجه به‌عنوان مدرک در دعوا استفاده نکنید («آزمون می‌گوید تو اهل بازی هستی»). نیم‌رخ نقطهٔ شروع فهمیدن است، نه سلاح.

امتحانش کنید

اگر کنجکاوید ترکیب خودتان را بشناسید، آزمون شش شیوهٔ عشق ورزیدن حدود شش دقیقه وقت می‌گیرد و ویژهٔ بزرگسالان (۱۸+) است. در گزارش این‌ها را می‌بینید: سبک پیشتازتان، نیم‌رخ کاملتان در هر شش سبک، موهبت‌ها و نقاط کور هر کدام، و راه‌هایی عملی برای عشق ورزیدنی آزادانه‌تر و خردمندانه‌تر، چه مجرد باشید و چه در رابطه. نتیجه‌ها خصوصی می‌مانند، مگر اینکه خودتان بخواهید آن‌ها را با کسی در میان بگذارید.

منابع

  • Lee, J. A. (1973). Colours of Love: An Exploration of the Ways of Loving. New Press.
  • Hendrick, C., & Hendrick, S. (1986). A theory and method of love. Journal of Personality and Social Psychology, 50(2), 392–402. https://doi.org/10.1037/0022-3514.50.2.392
  • Hendrick, S. S., Hendrick, C., & Adler, N. L. (1988). Romantic relationships: Love, satisfaction, and staying together. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 980–988. https://doi.org/10.1037/0022-3514.54.6.980
  • Levy, M. B., & Davis, K. E. (1988). Lovestyles and attachment styles compared: Their relations to each other and to various relationship characteristics. Journal of Social and Personal Relationships, 5(4), 439–471.
  • Hendrick, C., Hendrick, S. S., & Dicke, A. (1998). The Love Attitudes Scale: Short form. Journal of Social and Personal Relationships, 15(2), 147–159. https://doi.org/10.1177/0265407598152001

موضوع‌ها

  • سبک‌های عشق
  • رابطهٔ عاشقانه
  • روابط
  • اروس و استورگ